Relacja z wizyty studyjnej

Artykuł SIR: SPRAWOZDANIE Z REALIZACJI OPERACJI PN. „AGROLEŚNICTWO – INNOWACYJNE ROZWIĄZANIA W PRAKTYKACH ROLNICZYCH” pochodzi z serwisu Lubelskie Zioła.

Sosnówka 122, 21-518 Sosnówka, gospodarstwo zielarskie Lubelskie Zioła dr Barbary Baj Wójtowicz.

Czas trwania: ok. 7 godzin

[PDF] – Oferta warsztatowa dla KGW

[Word] – Oferta warsztatowa dla KGW

Warsztaty ZIELARSKIE z LUBELSKIMI ZIOŁAMI

W programie:

• Rozpoznawanie ziół dziko rosnących i ich zastosowanie oraz zasady zbioru (kiedy, jak i skąd zbieramy zioła ze stanu naturalnego).
• Zioła w uprawie na przykładzie plantacji Lubelskie Zioła (gatunki i metody uprawy, jakość ziół z uprawy i ziół ze zbioru naturalnego, uprawy alejowe agroleśne, jakie gatunki uprawiać by się opłacało).
• Lecznicze właściwości ziół i możliwość stosowania w profilaktyce chorób cywilizacyjnych (co i jak włączać do diety, jak przygotowywać zioła).
• Jak zbierać i przetwarzać zioła? – zasady i metody zbioru, przetwórstwo, ocena surowców zielarskich (kiedy produkt ziołowy jest wysokiej jakości a czego unikać), tworzenie receptur.
• Przetwórstwo: wykonanie produktu spożywczego (np. konfitury, soku, syropu, pesto, pasty) oraz produktu kosmetycznego (np. peeling do ciała, krem, mydło, maść) – uczestniczki warsztatów wykonują produkty z dostarczonych surowców zielarskich oraz z ziół osobiście zebranych. Uczestniczy zabierają wykonane przez siebie produkty.
• Rolniczy Handel Detaliczny (RHD) – prezentacja pracowni RHD, wymogi prawne, możliwe rodzaje produkcji.
• Poczęstunek produktami z gospodarstwa Lubelskie Zioła oraz przygotowanymi podczas warsztatów.
• Organizator zapewnia niezbędne surowce do produktów, słoiczki, naczynia do przygotowania produktów podczas warsztatów, opakowania oraz merytoryczne wykłady, prezentacje i warsztaty.
• Koszt warsztatów: 350 zł + VAT = 430,50 zł/ osoba.
• Minimalna liczba uczestników: 15 osób.

Informujemy, że jest również możliwość zarezerwowania u nas warsztatów:

• Warsztaty ZDROWIE z NATURY – zastosowanie ziół w medycynie ludowej, współczesne zastosowanie ziół w profilaktyce chorób cywilizacyjnych (w tym własnoręczne wykonanie produktów wspierających zdrowie człowieka do zastosowania wewnętrznego i zewnętrznego). Koszt warsztatów: 350 zł + VAT = 430,50 zł/ osoba. Minimalna liczba uczestniczek: 15 osób.

• Warsztaty CHWASTY i NIEWIASTY. WARSZTATY ZIELARSKIE POŁĄCZONE z SESJĄ FOTOGRAFICZNĄ – kobiece tradycje zielarskie, wiedźmy czyli wiedzące o ziołach, zasady zbioru i przetwórstwa ziół, gatunki lecznicze i ich zastosowanie, tworzenie receptur oraz gotowych produktów, poczęstunek oraz sesja zdjęciowa dla każdej uczestniczki. Koszt warsztatów z sesją zdjęciową: 650 zł/ osoba + VAT = 799.50 zł/ osoba. Zdjęcia zostaną przekazane w formie elektronicznej do własnego wywołania/ wydruku/ użycia w mediach społecznościowych itd. Minimalna liczba uczestniczek: 10 osób, maksymalna liczba uczestniczek: 15 osób. UWAGA! Oferta ograniczona czasowo, ponieważ sesja fotograficzna ma miejsce w pięknej scenerii kwitnących plantacji róży i bzu czarnego.

• Warsztaty UPRAWA i PRZETWÓRSTWO RÓŻY – gatunki i odmiany róży do uprawy, metody uprawy, prozdrowotne zastosowanie róży i produktów z niej, innowacyjne, opłacalne przetwórstwo róży, w tym zasady tworzenia receptur, własnoręczne wykonanie syropów, konfitur, przecierów, przypraw i herbatek z róży. Uczestniczki mają możliwość obejrzenia plantacji róży pomarszczonej odmiany Hansa, nauczyć się zbioru surowców z róży oraz wykonywania z nich produktów wspierających zdrowie człowieka. Koszt warsztatów: 350 zł + VAT = 430,50 zł/ osoba. Minimalna liczba uczestniczek: 15 osób.

• Warsztaty ZIOŁOWE HERBATY i PRZYPRAWY – jak wykonać własne herbaty i przyprawy ziołowe z kwiatów, płatków, liści, pędów, zasady tworzenia receptur, zasady przetwórstwa ziół do herbat i przypraw, właściwości prozdrowotne herbat ziołowych i przypraw. Uczestniczki wykonają również własne herbaty oraz własne mieszanki przyprawowe, które zabiorą ze sobą. Koszt warsztatów: 350 zł + VAT = 430,50 zł/ osoba. Minimalna liczba uczestniczek: 15 osób.

• Warsztaty UPRAWA i PRZETWÓRSTWO BZU CZARNEGO – odmiany bzu czarnego do uprawy, metody uprawy, zbiór kwiatów/ owoców bzu czarnego ze stanu naturalnego, prozdrowotne zastosowanie bzu i produktów z niego, innowacyjne, opłacalne przetwórstwo bzu czarnego, w tym zasady tworzenia receptur, własnoręczne wykonanie syropów, konfitur, przecierów, przypraw i herbatek z bzu czarnego. Uczestniczki mają możliwość obejrzenia plantacji bzu czarnego prowadzonych w systemie agroleśnym, nauczyć się zbioru surowców z bzu oraz wykonywania z nich produktów wspierających zdrowie człowieka. Koszt warsztatów: 350 zł + VAT = 430,50 zł/ osoba. Minimalna liczba uczestniczek: 15 osób. Uwaga! Na początku czerwca 2023 r. prowadzimy warsztaty z przetwórstwem świeżego kwiatu oraz suszonego kwiatu i owocu bzu czarnego, na początku września 2023 r. z przetwórstwa również świeżego owocu.

Warsztaty NADBUŻAŃSKIE ZIOŁA MOCY- Dzikie rośliny jako warzywa, rozpoznawanie i zbiór ziół ze stanu naturalnego, wykorzystanie w kuchni, przepisy i potrawy na bazie ziół – przygotowanie 10 zdrowych, pożywnych potraw na bazie zebranych ziół. Zioła dla urody na zewnątrz i od wewnątrz – komponowanie mieszanek na herbatki do zaparzania oraz do kąpieli prozdrowotnych. Koszt warsztatów: 350 zł + VAT = 430,50 zł/ osoba. Minimalna liczba uczestniczek: 15 osób.

W sprawie innych warsztatów, kursów i szkoleń, jakie prowadzimy kontaktujcie się z nami email: biuro@lubelskieziola.pl lub tel. 504 758 636.

Organizator: ECO-FARM Sosnówka sp. z o.o. Wystawiamy faktury VAT.

Zapraszamy serdecznie! 

Artykuł Warsztaty zielarskie dla Kół Gospodyń Wiejskich pochodzi z serwisu Lubelskie Zioła.

„Innowacyjny model produkcji, przetwórstwa i dystrybucji ziół w Dolinie Zielawy”

Innowacyjny model produkcji zielarskiej w systemie agroleśnym to produkcja w zrównoważonym systemie, który zapewnia opłacalność ekonomiczną oraz ekologiczną. Lubelskie Zioła to nowa marka produktów o działaniu wspierającym zdrowie człowieka wytwarzanych w systemie agroleśnym: herbatek oraz przypraw, która powstała w wyniku realizacji celów operacji w postaci nowych produktów. Operacja ta była realizowana w Gospodarstwie Rolnym dr Barbary Baj Wójtowicz w Sosnówce położonej w Dolinie Zielawy, regionie znanym z tradycji uprawy ziół. Projekt uzyskał wsparcie z działania Współpraca w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. Celem projektu było opracowanie i wdrożenie kompleksowego nowego modelu uprawy, zbioru, zarządzania gospodarstwem rolnym oraz produkcją w przetwórstwie za pomocą nowego systemu, oraz modelu, w wyniku którego powstaną dwa końcowe nowe produkty wprowadzone na rynek za pomocą ulepszonej metody marketingowej.

Konsorcjum badawczo – wdrożeniowe Grupa Operacyjna „Agroleśnictwo w Dolinie Zielawy”

Projekt został zrealizowany przez konsorcjum badawczo – wdrożeniowe Grupa Operacyjna „Agroleśnictwo w Dolinie Zielawy” powołane przez Barbarę Baj Wójtowicz, którą tworzyły  ECO – FARM Sosnówka sp. z o.o. – lider konsorcjum, Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie oraz dr Barbara Baj Wójtowcz (Gospodarstwo Rolne). Konsorcjum podpisało umowę z ARiMR na realizację projektu
w okresie w dniu 12.06.201 r., operacja zakończyła się w dniu 30.12. 2022 r.

Cel operacji

Opracowanie innowacyjnego modelu produkcji, przetwórstwa i dystrybucji ziół w Dolinie Zielawy.

Cel operacji został osiągnięty poprzez następujące wskaźniki:

• Zostały opracowane i wdrożone 2 nowe produkty o działaniu wspierającym zdrowie człowieka: herbatka owocowa oraz przyprawa. Herbatka owocowa (na bazie surowców zielarskich w postaci owoców z gatunków wprowadzonych do uprawy w wyniku operacji: owocu róży pomarszczonej odmiany Hansa, owocu bzu czarnego, owocu maliny moroszki) została opracowana w oparciu o testy laboratoryjne i sensoryczne wykonane w SGGW oraz testy konsumenckie wykonane przez ECO – FARM Sosnówka sp. z o.o. i następnie wprowadzona na rynek przez ECO-FARM Sosnówka sp. z o.o. pod nazwą handlową Very Berry Fruitea pod marką Lubelskie Zioła. Przyprawa została opracowana na bazie owoców maliny moroszki oraz róży pomarszczonej suszonych metodą sublimacji i następnie proszkowanych w niskiej temperaturze by zachować jak najwyższy poziom substancji aktywnych. Przyprawa została opracowana w oparciu o testy laboratoryjne i sensoryczne wykonane w SGGW oraz testy konsumenckie wykonane przez ECO – FARM Sosnówka sp. z o.o. i następnie wprowadzona na rynek przez ECO-FARM Sosnówka sp. z o.o. pod nazwą handlową Cloudberry Rose Malina moroszka Róża Dzika Owoce liofilizowane Sproszkowane pod marką Lubelskie Zioła. Produkty te zyskały uznanie konsumentów oraz środowisk branżowych czego wyrazem są liczne nagrody np. lidera produkcji żywności o działaniu prozdrowotnym dla ECO – FARM Sosnówka.

Produkty powstały na bazie surowców z gatunków zielarskich wprowadzonych do uprawy w wyniku realizacji operacji. Produkty te dzięki opracowanym recepturom oraz specyficznym składnikom (malina moroszka, róża pomarszczona odmiany Hansa) są unikalne na polskim i europejskim rynku.

• Zostały opracowane i przetestowane w praktyce 2 nowe praktyki rolne w postaci agroleśnej uprawy alejowej polegającej na uprawie krzewów owocowych (bez czarny, róża owocowa) w rzędach oddalonych od siebie na odpowiednio dobraną odległość umożliwiającą wykorzystanie międzyrzędzi zwanych alejami do uprawy gatunku współrzędnego (miodunka sp., przetacznik leśny, malina moroszka). Nowe praktyki umożliwiają polową uprawę towarową gatunków leśnych takich jak miodunka sp., oraz przetacznik leśny z bzem czarnym, a także uprawę polową maliny moroszki (która jest rośliną torfowiska wysokiego zagrożoną całkowitym wyginięciem w stanie naturalnym w Polsce).

Wdrożenie w Gospodarstwie Rolnym Barbara Baj Wójtowicz opracowanych nowych praktyk rolnych umożliwiło towarową produkcję wysokiej jakości poszukiwanych surowców zielarskich. Wywołało także duże zainteresowanie rolników oraz ośrodków doradztwa rolniczego tymi nowymi praktykami.

• Zostały opracowane i były testowane 2 nowe metody organizacji produkcji.

Metoda organizacji produkcji ziół w systemie agroleśnym w gospodarstwie rolnym opiera się na zwiększeniu efektywności ekonomicznej i ekologicznej w gospodarstwie. Dzięki specjalnej organizacji produkcji na polu zwiększono efektywność wykorzystania pola LER, który w uprawie monokulturowej wynosi 1,0 do: współczynnika 1,8 dla uprawy agroleśnej bzu czarnego i miodunki, współczynnika 1,7 dla uprawy bzu czarnego i przetacznika leśnego oraz współczynnika 1,6 dla uprawy roży owocowej i maliny moroszki. Dodatkowo podniesiono efektywność ekonomiczną tych upraw agroleśnych w stosunku do uprawy konwencjonalnej bzu czarnego i róży pomarszczonej w następujący sposób: w uprawie bzu czarnego i miodunki dochodowość z 1 ha uprawy zwiększyła się o 300%, w uprawie bzu czarnego i przetacznika leśnego dochodowość zwiększyła się o 170%, w uprawie róży pomarszczonej dochodowość zwiększyła się o 630%.

Zastosowanie agroleśnych upraw alejowych umożliwiło zwiększenie ilości uprawianych gatunków na tym samym areale, Wprowadzenie do uprawy gatunków chronionych lub zagrożonych. Zastosowanie mulczu ułatwiło zarządzanie wodą i składnikami odżywczymi na plantacjach. Dzięki tej metodzie zwiększyła sekwestracja węgla organicznego w glebie.

Opracowana metoda organizacji produkcji w przedsiębiorstwie opiera się na surowcach zielarskich pochodzących z kontrolowanych upraw z konkretnego gospodarstwa (Gospodarstwo Rolne Barbara Baj Wójtowicz), oparciu o wyłącznie surowce pozyskane z upraw agroleśnych, maksymalnym skróceniu łańcucha dostaw oraz zastosowaniu elementów etykiety elektronicznej, dzięki czemu konsument skanując kod QR na etykiecie ma łatwy dostęp do informacji o surowcach użytych do produkcji i ich właściwościach.

Purpose of the operation: Development of an innovative model of production, processing and distribution of herbs in the Zielawa Valley.

The objective of the operation was achieved through the following indicators:

• Two new products supporting human health were developed and implemented: fruit tea and spice. Fruit tea (based on herbal raw materials in the form of fruits from species introduced into cultivation as a result of the operation: rosehip fruit of the Hansa variety, elderberry fruit, cloudberry fruit) was developed based on laboratory and sensory tests performed at SGGW and consumer tests performed by ECO – FARM Sosnówka sp. z o. o. and then introduced to the market by ECO-FARM Sosnówka sp. z o.o. under the trade name Very Berry Fruitea under the brand Lubelskie Zioła. The spice was developed on the basis of cloudberries and rose hips, dried using the freeze-drying method and then powdered at a low temperature to maintain the highest possible level of active substances. The spice was developed based on laboratory and sensory tests performed at SGGW and consumer tests performed by ECO – FARM Sosnówka sp. z o.o. and then introduced to the market by ECO-FARM Sosnówka sp. z o.o. under the trade name Cloudberry Rose under the brand Lubelskie Zioła. These products have gained recognition among consumers and industry circles, as evidenced by numerous awards, e.g. the leader in the production of health-promoting food for ECO – FARM Sosnówka.

The products are based on raw materials from herbal species introduced into cultivation as a result of the operation. Thanks to the developed recipes and specific ingredients (cloudberry, rugose rose of the Hansa variety), these products are unique on the Polish and European market.

• Two new agricultural practices were developed and tested in field in the form of agroforestry alley cultivation, which involves the cultivation of fruit bushes (elderberry, fruit rose) in rows spaced at specificaly designed distance from each other, enabling the use of inter-rows called alleys for the cultivation of an intercropping species (lungwort sp. , forest speedwell, cloudberry). New practices enable efficient use of agricultural field in order to introduce into cultivation valuable wild herbal species such as lungwort sp., and forest speedwell with elderberry, as well as field cultivation of cloudberry (which is a raised bog plant at risk of total extinction in its natural state in Poland).

The implementation of new agricultural practices at the Barbara Baj Wójtowicz Agricultural Farm enabled commercial production of high-quality sought-after herbal raw materials. It also generated great interest among farmers and agricultural advisory centers in these new practices.

• Two new methods of organizing production were developed and tested.

The method of organizing herb production in the agroforestry system on a farm is based on increasing the economic and ecological efficiency of the farm. Thanks to the special organization of production in the field, the efficiency of field use LER was increased, which in monoculture cultivation is 1.0 to: a coefficient of 1.8 for the agroforestry cultivation of black elderberry and lungwort, a coefficient of 1.7 for the cultivation of black elderberry and forest speedwell, and a coefficient of 1.6 for growing rose hips and cloudberries. Additionally, the economic efficiency of these agroforestry crops was increased in relation to the conventional cultivation of black elderberry and rugose rose as follows: in the cultivation of black elderberry and lungwort, the profitability from 1 ha of cultivation increased by 300%, in the cultivation of black elderberry and forest speedwell, the profitability increased by 170%. %, in the cultivation of rugose rose the profitability increased by 630%.

The use of agroforestry alley crops made it possible to increase the number of cultivated species in the same area, introducing protected or endangered species into cultivation. The use of mulch facilitated the management of water and nutrients in plantations. This method increased the sequestration of organic carbon in the soil.

The developed method of production organization in the herabal company is based on herbal raw materials from controlled crops plantations from a specific farm (Barbara Baj Wójtowicz Agricultural Farm), is based only on raw materials obtained from agroforestry cultivation, is based on the short supply chain and introduces the electronic label elements, thanks to which the consumer scans the QR code on the label and is provided with easy access to information about the raw materials used in production and their properties.

MATERIAŁY DODATKOWE

Innowacyjny model produkcji zielarskiej w systemie agroleśnym to produkcja w zrównoważonym systemie, który zapewnia opłacalność ekonomiczną oraz ekologiczną. Lubelskie Zioła to również nowa marka produktów o działaniu wspierającym zdrowie człowieka wytwarzanych w systemie agroleśnym: herbatek oraz przypraw.

Tutaj prezentujemy niewielki wycinek badań, testów i doświadczeń jakie przeprowadziliśmy w realizując ten projekt. Pozostałe wyniki zostały złożone w ARiMR oraz są obecnie opracowywane w postaci publikacji naukowych. Część wyników stanowi know how przedsiębiorstwa i będzie dostępne publicznie jedynie w ograniczonym zakresie.

Wdrożenia Lubelskie Zioła innowacyjny model produkcji zielarskiej w systemie agroleśnym

W ramach zadań badawczo – wdrożeniowych zostały wprowadzane do uprawy gatunki dziko rosnące, w tym zagrożone takie jak malina moroszka w systemie agroleśnym z różą owocową, przetacznik leśny i miodunka sp. w systemie agroleśnym z bzem czarnym, ostrożeń warzywny, rzepik pospolity, pokrzywa zwyczajna.

Lubelskie Zioła innowacyjny model produkcji zielarskiej w systemie agroleśnym to model produkcji „od pola do stołu”. Z surowców zielarskich uzyskanych z upraw prowadzonych przez dr Barbarę Baj Wójtowicz zostały sporządzone przez ECO – FARM Sosnówka sp. z o.o. nowe produkty o działaniu wspierającym zdrowie człowieka (herbatki oraz przyprawy) na podstawie receptur opracowanych przez zespół SGGW. Produkty te są wprowadzane na rynek pod marką Lubelskie Zioła za pomocą nowej strategii marketingowej.

W ramach operacji opracowany został model produkcji, przetwórstwa i dystrybucji dla kilkuhektarowego, pilotażowego gospodarstwa dr Barbary Baj Wójtowicz położonego w Dolinie Zielawy, który został poddany wielokierunkowej analizie w warunkach rzeczywistych. Po etapie wdrożenia model jest upowszechniany jako dobra praktyka, w innych gospodarstwach są wdrażane systemy agroleśne. Model ten jest przykładem rolnictwa wspierającego łagodzenie zmian klimatu, przeciwdziałanie suszy, wspierającego bioróżnorodność, odbudowę gleby oraz wprowadzania do uprawy dziko rosnących zagrożonych gatunków celem ochrony ich populacji.

NAGRODY – Innowacyjny model produkcji, przetwórstwa i dystrybucji ziół oraz marka LUBELSKIE ZIOŁA.

Projekt i jego rezultaty były i są popularyzowane w Polsce i poza jej granicami przez dr Barbarę Baj Wójtowicz pełniącej również funkcję koordynatora operacji, ECO – FARM Sosnówka sp. z o.o. oraz naukowców SGGW.

W wyniku przeprowadzonej przez nich serii wykładów i prezentacji projekt został wyróżniony przez Komisję Europejską jako jeden z najbardziej innowacyjnych projektów w UE. Projekt otrzymał również wiele nagród w Polsce m. in.:

• Nagrodę za najciekawszy projekt realizowany
  z funduszy unijnych w Polsce

• Nagrodę za najlepsze rozwiązania poprawiające ekonomikę polskiego rolnictwa

• Nagrodę Lider produkcji produktów o działaniu prozdrowotnym w Polsce

• Nagrodę Lider Agroleśnictwa w Polsce

• Lider Innowacyjności

Wstęp – o agroleśnictwie

Agroleśnictwo to sposób użytkowania gruntu rolnego umożliwiający uprawę dwóch lub więcej różnych gatunków na tym samym areale bez utraty wysokości plonu i korzyści ekonomicznych z hektara. System agroleśny charakteryzuje się tym, że naśladuje piętra roślinności w lesie. Pozwala to na uzyskanie podwójnego lub wielokrotnego dochodu z tego samego areału. Jest to system uprawy zmniejszający nakłady na produkcję rolniczą, w tym na odchwaszczanie
i nawadnianie, które rosną w dobie postępujących zmian klimatycznych i trwającej od kilku lat w Polsce suszy, ponieważ pomaga zatrzymać wodę w glebie, zwiększając uwodnienie pola
i zapobiegając intensywnemu parowaniu. Uprawa agroleśna charakteryzuje się zadarnieniem gleby niskimi roślinami współrzędnymi, co zapobiega wzrostowi chwastów oraz erozji gleby. Uprawa w tym systemie pozwala również na efektywne wykorzystanie nawozów poprzez ich wchłanianie najpierw przez korzenie roślin płytko ukorzenionych, a następnie przez rośliny głęboko ukorzenione – w ten sposób eliminuje się spływanie nadmiaru nawozów do rowów i cieków wodnych i zanieczyszczanie morza. To nie wszystkie korzyści środowiskowe. Uprawa dwóch lub kilku gatunków na tym samym polu eliminuje szkodliwe monokultury i wspiera bioróżnorodność. Dzięki wprowadzeniu do uprawy agroleśnej gatunków rzadkich
i przyrodniczo cennych rolnictwo zapewnia ich przetrwanie, ochronę oraz dostęp do cennego surowca.

Agroleśnictwo to prowadzenie uprawy roślin różnych gatunków na tym samym areale w systemie współrzędnym, jak również produkcja żywnościowa i nieżywnościowa np. uprawa rolnicza w międzyrzędziach roślin szybkiej rotacji, bądź drzew nie owocowych. Dzięki temu oprócz typowych surowców rolnych w gospodarstwie uzyskuje się np. biomasę energetyczną, drewno dla przemysłu meblowego, zrębki i korę do ściółkowania, mulcz do ściółkowania upraw lub do produkcji pelletu itd.

W systemach takich każdy z elementów tych systemów wpływa pozytywnie na pozostałe z nim współrzędne, podnosząc efektywność ekonomiczną gospodarstwa rolnego oraz wpływając pozytywnie na środowisko naturalne. Uprawy agroleśne umożliwiają zatrzymanie węgla w glebie, zmniejszają zapotrzebowanie na nawozy sztuczne i ograniczają zanieczyszczanie nimi wód gruntowych. Systemy agroleśne wzbogacają i użyźniają glebę, umożliwiają odbudowywanie zdrowia gleby i warstwy próchnicznej. Uprawy w systemie agroleśnym są idealnym rozwiązaniem dla rolnictwa regeneratywnego, które powinno być wprowadzane nie tylko na gruntach marginalnych, ale na coraz większych terenach objętych intensywnym rolnictwem.

Nie są to sposoby nowe, były już stosowane w przeszłości, jednakże obecnie można je zintensyfikować i zmechanizować dzięki postępowi nauki i dostępowi do odpowiednich maszyn i narzędzi. Można wprowadzić elementy rolnictwa precyzyjnego oraz zdalnego zarządzania produkcją rolną.

Problemem w ostatnich dziesięcioleciach stały się olbrzymie uprawy monokulturowe np. rzepaku, soi czy kukurydzy ograniczające bioróżnorodność oraz często oparte na silnym nawożeniu nawozami sztucznymi wypłukiwanymi następnie do wód gruntowych, oraz silnym stosowaniem herbicydów, które negatywnie wpływają na pożyteczne owady. Problemem są też przedłużające się susze, pogarszające się stosunki wodne, pustynnienie terenów rolniczych, wymieranie owadów zapylających, zanikanie bioróżnorodności, włącznie ze znikaniem całych gatunków roślin i zagrożeniem innych gatunków wyginięciem.

 Z tego powodu Grupa Konsultacyjna Międzynarodowych Ośrodków Badań nad Rolnictwem (CGIAR) wybrała na szczycie klimatycznym w Bonn (6-17 listopad 2017 r.) dziesięć najważniejszych innowacji w rolnictwie pozwalających przystosować się do zmian klimatu. Agroleśnictwo zostało wymienione na pierwszym miejscu.

Na świecie prowadzi się już z powodzeniem plantacje agroleśne np. drzew migdałowca i tymianku oraz dzikiej czereśni i orzecha. Badania systemów agroleśnych zarówno silwopastoralnych (nasadzenia drzew i krzewów na pastwiskach) oraz upraw agroleśnych pasowych przeprowadzone w kilku krajach Europy nie pozostawiają wątpliwości, że systemy te są właściwym kierunkiem rozwoju rolnictwa w kierunku zrównoważonego i efektywnego ekonomicznie gospodarowania ziemią rolną.

 Połowa gospodarstw rolnych we Francji będzie gospodarstwami rolno-leśnymi do roku 2025. W Wielkiej Brytanii, która jest najbardziej zaawansowana w uprawach agroleśnych, prowadzi się z dużym powodzeniem wielkie uprawy towarowe drzew jabłoni i zbóż oraz warzyw.
Naszą przyszłością jest agroleśnictwo — system, w którym drzewa rosną na tej samej działce rolnej, na której uprawia się zboża, poprawiają jakość gleby i dostarczają drewna jako źródła dodatkowego dochodu.

Jakie uprawy agroleśne założyliśmy w ramach realizacji operacji?

• Uprawa alejowa bzu czarnego z miodunką sp.

• Uprawa alejowa bzu czarnego z przetacznikiem leśnym

• Uprawa alejowa róży pomarszczonej odmiany Hansa z maliną moroszką

• Uprawa na jednej działce bzu czarnego i ostrożenia warzywnego (uprawa z elementami systemu agroleśnego)

• Uprawa pokrzywy z elementami systemu agroleśnego

• Uprawa rzepiku pospolitego z elementami systemu agroleśnego

Przykład części badań jakie zostały jakie wykonaliśmy opracowując optymalne receptury nowych produktów.

Kierownikiem zespołu badawczego po stronie SGGW była prof. Ewa Osińska z Katedry Roślin Warzywnych i Leczniczych.

1. Ocena chemiczna herbatek owocowo-ziołowych

W herbatkach oznaczono:

– zawartość suchej masy – ocenę wykonano metodą wagową, zgodnie z Polska Normą,

– zawartość polifenoli ogółem,

– zawartość garbników,

– zawartość kwasów polifenolowych,

– zawartość barwników asymilacyjnych,

– aktywność antyutleniającą.

Uzyskane wyniki poddano analizie statystycznej analogicznie jak przy ocenie przypraw.

Zawartość oznaczonych związków czynnych i aktywność antyutleniająca analizowanych herbatek

Strata na masie po suszeniu to parametr, który charakteryzuje wilgotność surowca czy mieszanki surowcowej. Strata na masie po suszeniu wynosiła od 4,30 do 12,77%, co wskazuje, że surowce do przygotowania mieszanek były prawidłowo wysuszone. Tylko surowce herbatki H2 były zbyt mocno pozbawione wilgoci (tabela 6).

Mieszanki owocowo-ziołowe do naparzania opracowane w projekcie stanowią bogate źródło związków polifenolowych. Zawartość polifenoli ogółem była zróżnicowana i wynosiła od 1,4 do 5,4%. Najwięcej polifenoli ogółem oznaczono w herbatkach H5 i H1 (odpowiednio 5,4 i 5,3%); najmniej tych związków było w herbatce H11 i H8. Zawartość polifenoli ogółem w analizowanych mieszankach była zbliżona do zawartości polifenoli w ziołach takich jak mięta, pokrzywa i in. Pieszko i Zaremba (2013) podają, że zawartość ww. związków w różnych ziołach wynosi od 1,47 do 3,52%. Uzyskane wyniki były zbliżone, a dla herbatek H1, H5 i H9 nawet znacznie wyższe. Stwierdzono wyraźne różnice w zawartości garbników i kwasów polifenolowych. Najwięcej garbników zawierały herbatki H5 i H9 (2,17%), najmniej herbatka H6 (0,10%). Wysoka zawartość garbników może być odpowiedzialna za cierpki, gorzkawy smak naparu przygotowanego na bazie takiej mieszanki.

Zawartość kwasów polifenolowych wynosiła od 0,37 do 2,15%. Najwięcej tych związków oznaczono w mieszankach H1 i H9. Wysoką zawartością kwasów polifenolowych charakteryzowały się też herbatki H11 i H4. Najmniej tych związków oznaczono w herbatce H6. W mieszankach opracowanych w projekcie oznaczono także zawartość barwników asymilacyjnych (chlorofilu a+b i karotenoidów). Zawartość chlorofilu nie była wysoka i wynosiła od 0,05 do 0,44 mg/g), natomiast zawartość karotenoidów była śladowa.

Aktywność antyutleniająca, wyrażona w równoważnikach troloksu na 1 g produktu, wynosiła od 0,83 (H11) do 3,86 (H4) (tabela 6).

Dla herbatek H1 H2, H3, H4 i H5 przeprowadzono dodatkowo badania dotyczące wpływu metody naparzania (ekstrakcji) na wydajność tego procesu i zawartość związków polifenolowych oraz aktywność antyutleniającą w uzyskanych naparach. Wyniki zostały opublikowane w monografii „Agroleśnictwo – najważniejsza innowacja w rolnictwie”.

2. Ocena sensoryczna herbatek owocowo-ziołowych

Ocenę przeprowadzono w pracowni analizy sensorycznej Katedry Roślin Warzywnych i Leczniczych SGGW w Warszawie.

Zakres badań obejmował ocenę profilową barwy, zapachu i smaku 11 naparów (metoda QDA). Przed przystąpieniem do oceny przygotowano listę wyróżników.

Przygotowanie próbek do oceny

Bezpośrednio przed oceną przygotowano napary herbatek. Około 5 g surowca zalewano 250 ml gorącej wody (95C). Po 15 min. zaparzania wyciągi sączono i przelewano do wyparzonych i ogrzanych termosów.

Ocena barwy, zapachu i smaku naparów herbatek owocowo-ziołowych

Napary herbatek wlewano bezpośrednio przed oceną do zakodowanych zlewek o objętości 50 ml, które umieszczano w kolejności losowej (innej dla każdego oceniającego) na tacy, po czym podawano tace osobom z zespołu badawczego. Objętość każdej badanej próbki wynosiła 30 ml. Zespół oceniający składał się z 12 osób. Intensywność każdego z wyróżników oceniano za pomocą skali odpowiadającej 10 jednostkom umownym o określeniach brzegowych: niewyczuwalny – bardzo intensywny. Ocenę przeprowadzono w dwóch sesjach.

Wyróżniki do oceny profilowej herbatek owocowo-ziołowych

OCENA PROFILOWA BARWY I ZAPACHU HERBATEK OWOCOWO-ZIOŁOWYCH

OCENA PROFILOWA SMAKU HERBATEK OWOCOWO-ZIOŁOWYCH

Analogicznie jak w przypadku przypraw, oceniono także ogólne wrażenie sensoryczne, odbierane przy ocenie próbek przez zespół badawczy (ocena obiektywna),
a także pożądalność ogólną.

Do przeprowadzenia oceny sensorycznej herbatek owocowo-ziołowych zespół badawczy przygotował 26 wyróżników obejmujących barwę, zapach i smak.

Napary przygotowane na bazie mieszanek ziołowych opracowanych w projekcie różniły się pod względem barwy. Dla większości naparów dominowała barwa żółta. Herbatka H2 miała barwę żółto-różową, a herbatki H6 i H7 dały napar o barwie różowej. W zapachu naparów eksperci przygotowujący wyróżniki wyczuli kilka składników, w tym zapach ziołowy, miętowy, słodki, owocowy, kwiatowy, anyżkowy, różany, korzenny, kwaskowaty i sianowy. Niektórzy z członków zespołu badawczego wyczuli inne noty zapachowe. Ich listę zawiera tabela 7. Herbaty H3, H4 i H9 charakteryzowały się najwyższą notą zapachu ziołowego (ponad 5 ju) i niską notą zapachu owocowego. Zapach miętowy był wyraźnie wyczuwalny w naparach herbatek H9 i H10. W przypadku herbatki H3 zapach ten był także wyczuwalny, natomiast inne herbatki uzyskały bardzo niskie noty dla tego wyróżnika. Dla większości naparów dobrze wyczuwalny był zapach słodki (jego charakterystyka znajduje się w tabeli wyróżników). Tylko w przypadku herbatek H3, H4 i H10 deskryptor ten uzyskał niską notę (poniżej 2 ju). Wysoką notę dla zapachu owocowego odnotowano w przypadku herbatek H2, H7 i H11. Herbatki H5 i H8 charakteryzowały się dobrze wyczuwalnym zapachem kwiatowym (noty powyżej 3 ju). Herbatki H5 i H2 charakteryzowały się wyczuwalną nutą zapachu różanego (odpowiednio 3,98 i 3,43 ju). W przypadku pozostałych wyróżników zapachu wszystkie herbatki uzyskały niskie noty (poniżej 3 ju).

Wysokie noty dla smaku ziołowego uzyskały herbatki H1, H3, H4, H5, H8 i H9. Smak cierpki, ściągający był najwyżej oceniony w przypadku herbatki H4 (5,61 ju), co prawdopodobnie związane jest z wysoką zawartością polifenoli ogółem i garbników w tej herbatce (zielu przetacznika). Średnią wartością dla tej noty charakteryzowała się herbatka H9 (3,63 ju). Smak owocowy był dobrze wyczuwalny w herbatkach H2, H6, H7 i H11, a smak miętowy – w herbatkach H9 i H10, słabiej w herbatce H3. Najwyższą notę dla smaku różanego uzyskała herbatka H2 (3,28 ju). Dla herbatki H8 dobrze wyczuwalny był smak anyżkowy (3,51 ju). W przypadku smaku słodkiego wysokie noty uzyskały herbatki H6, H7 i H8. Pozostałe smaki, które wyodrębnione były z naparu przez zespół ekspertów, dla uczestników oceny były słabo wyczuwalne (tabela 7,8).

Tylko dla herbatki H6 wyróżnik ‘smak inny’ został wyczuty, a jego charakterystykę zamieszczono w tabeli 8 poniżej.

Uwagi zespołu oceniającego dotyczące zapachu innego i smaku innego w herbatkach

Podobnie jak w przypadku przypraw, zespół oceniający przygotował obiektywną ocenę jakości analizowanych herbatek. Wszystkie obiekty (z wyjątkiem herbatki H4) uzyskały noty powyżej 5 ju. Najwyższą ocenę uzyskała herbatka H6 (7,40 ju), nieznacznie (statystycznie nieistotnie) niższą ocenę dostała przyprawa H7 (7,01 ju). Herbatki H10, H9 i H5 uzyskały odpowiednio 6,22, 6,07 i 6,01 ju. Najniżej oceniona została herbatka H4 (4,2 ju).

Ocena pożądalności, czyli subiektywna ocena prowadzona w kategoriach „nie smakuje mi – bardzo mi smakuje”, pokazała, że badane herbatki znacznie różnią się pożądalnością. Za najlepszą uznano herbatkę H6, która w ocenie ‘konsumenckiej’ uzyskała notę aż 8,15 ju. Herbatka H7 została wskazana jako druga pod względem pożądalności, z notą 6,21 ju. Noty powyżej 5 ju uzyskały herbatki H10, H5 i H9. Najniżej oceniono pod względem pożądalności herbatkę H4 (2,57 ju).

Produkty wdrożone na rynek po etapie badań, testów laboratoryjnych i sensorycznych

Jednym z celów projektu „Innowacyjny model produkcji, przetwórstwa i dystrybucji ziół
w Dolinie Zielawy” było powstanie dwóch nowych produktów, które chcieliśmy wprowadzić na rynek.

Na podstawie przeprowadzonych badań (analiz chemicznych i sensorycznych) wytypowano dwa produkty: mieszankę przyprawową i herbatkę owocową tj.

• Mieszanka przyprawowa – Cloudberry Rose Malina Moroszka Róża Dzika Owoce Liofilizowane Sproszkowane to produkt liofilizowany  bazujący na polskich owocach maliny moroszki Rubus chamaemorus L. i róży dzikiej Rosa canina L. pochodzących z plantacji agroleśnej (współrzędnej moroszki oraz róży owocowej w Sosnówce).

• Herbatka owocowa – Lubelska HERBATKA OWOCOWA VERY BERRY FRUITEA BARDZO OWOCOWA HERBATKA  produkt o działaniu wspierającym zdrowie. Bazuje na owocach superfoods pochodzących z unikalnych agroleśnych upraw współrzędnych:

• owocach róży pomarszczonej Rosa rugosa,

• owocach bzu czarnego Sambucus nigra,

• owocach maliny moroszki Rubus chamaemorus.

W składzie Lubelskiej HERBATKI OWOCOWEJ VERY BERRY FRUITEA BARDZO OWOCOWEJ  HERBATKI znalazły się owoce róży pomarszczonej cenione w medycynie ludowej m.in. za wspieranie odporności, pomoc w leczeniu przeziębień, a także owoce bzu czarnego stosowane w walce z wirusami ze względu na obecne w nich garbniki, antocyjany i witaminy oraz wspomagające leczenie stanów zapalnych układu pokarmowego.

Wyżej wymienione produkty uzyskały także ocenę dotyczącą zanieczyszczeń metalami ciężkimi, pestycydami i drobnoustrojami przeprowadzoną dodatkowo w akredytowanym laboratorium zewnętrznym.

Artykuł RAPORT z REALIZACJI OPERACJI „Innowacyjny model produkcji, przetwórstwa i dystrybucji ziół w Dolinie Zielawy” pochodzi z serwisu Lubelskie Zioła.

RAPORT

Grupy Operacyjnej z realizacji I ETAPU PROJEKTU

„Innowacyjny model produkcji, przetwórstwa i dystrybucji ziół w Dolinie Zielawy”

Cel projektu 

OPERACJA „INNOWACYJNY MODEL UPRAWY, PRZETWÓRSTWA I DYSTRYBUCJI ZIÓŁ W DOLINIE ZIELAWY” jest realizowana przez Grupę Operacyjną (konsorcjum badawczo wdrożeniowe) „Agroleśnictwo w Dolinie Zielawy” w ramach działania Współpraca. PROJEKTY UE DZIAŁANIE WSPÓŁPRACA PROW 2014 – 2020. Celem projektu jest opracowanie i wdrożenie kompleksowego, nowego modelu uprawy, zbioru, zarządzania gospodarstwem rolnym i produkcją za pomocą nowego systemu oraz modelu przetwórstwa w wyniku, którego powstaną dwa końcowe nowe produkty, które zostaną wprowadzone na rynek za pomocą ulepszonej metody marketingowej.

Realizacja I etapu projektu „Innowacyjny model produkcji, przetwórstwa i dystrybucji ziół w Dolinie Zielawy”

W wyniku realizacji operacji przez konsorcjum Agroleśnictwo w Dolinie Zielawy” zostaną osiągnięte następujące wyniki/efekty: opracowanie i wdrożenie dwóch nowych: produktów, procesów i metod organizacji oraz jednej metody marketingu.

W ramach I etapu realizacji projektu Konsorcjum „Agroleśnictwo w Dolinie Zielawy” zrealizowało wszystkie zaplanowane  zadania, w tym zakup maszyn i urządzeń, budowa ogrodzenia, zakup sadzonek i założenie plantacji, opracowanie strategii marketingowej, badania kameralne oraz prace terenowe.  Zespół roboczy w skład którego weszli badacze SGGW oraz dr Barbara Baj Wójtowicz (Gospodarstwo Rolne) opracował i wdrożył:

Agroleśnictwo: Agrotechnika uprawy agroleśnej

• Nowa praktyka – agrotechnika uprawy agroleśnej (polikulturowej). Agroleśnictwo zostało uznane przez ONZ za najważniejszą innowację w rolnictwie, ponieważ rozwiązuje wiele problemów w rolnictwie takich jak: erozja wietrzna i wodna gleby, spadek próchnicy w glebie, zmiany klimatyczne i skutki suszy, zanieczyszczenie wód azotanami i fosforanami, spadek różnorodności biologicznej itd. System agroleśny jest idealny do uprawy ziół, więcej na ten temat można przeczytać w artykule mgr inż. Pawła Orlińskiego z SGGW Dlaczego warto uprawiać zioła w systemie agroleśnym? Co to jest allelopatia? Konsorcjum Agroleśnictwo w Dolinie Zielawy opracowało nowe agrotechniki polegająca na: wprowadzeniu po raz pierwszy na świecie do uprawy w systemie alejowym agroleśnym z bzem czarnym roślin cieniolubnych dziko rosnących takich jak miodunka sp. i przetacznik leśny. Warto przeczytać artykuł autorstwa prof. Ewy Osińskiej i dr Wiesławy Rosłon z SGGW Czy warto uprawiać czarny bez? W uprawie agroleśnej z różą owocową (pomarszczoną i dziką) wprowadzona została roślina zagrożona tj. malina moroszka. Dr Barbara Baj Wójtowicz pisze o tej uprawie Malina moroszka- Rubus chamaemorus

Agrotechnika uprawy monokulturowej

• Badania kameralne dotyczące przewidzianego na I etap realizacji projektu opracowania założeń nowych praktyk – agrotechnik uprawy monokulturowej dla gatunków takich jak: rzepik pospolity, ostrożeń warzywny, pokrzywa zwyczajna. O uprawie pokrzywy zwyczajnej i jej zastosowaniu warto przeczytać w artykule autorstwa prof. Ewy Osińskiej i dr Wiesławy Rosłon Pokrzywa zwyczajna – występowanie, zbiorowiska naturalne, uprawa W przypadku tych gatunków zsespół roboczy postanowił wykorzystać naturalne zadrzewienia i zakrzewienia znajdujące się na miedzach i/ lub działkach rolnych Gospodarstwa. Dzięki temu opracowywane systemy uprawy zawierają elementy agroleśnictwa.

Badania kameralne oraz badania polowe

Zespół badawczy SGGW pod kierownictwem prof. Ewy Osińskiej przeprowadził badania kameralne oraz badania terenowe przewidziane dla I etapu realizacji projektu.  Zostały przeprowadzone badania laboratoryjnie próbek gleby pobranych z działek w Gospodarstwie Rolnym dr Barbary Baj Wójtowicz i na ich podstawie zespół opracował zalecenia nawozowe. Zespół SGGW oraz dr Barbara Baj Wójtowicz wykonali również wszystkie prace przewidziane w ramach zadania: Opracowanie mapy glebowej Gospodarstwa w wersji elektronicznej. We współpracy dr Barbary Baj Wójtowicz (Gospodarstwo Rolne) oraz naukowców z SGGW powstał projekt systemów agroleśnych, według którego założone zostały plantacje. Agroleśnictwo to również metody racjonalnego używania wody i nawozów dlatego w Gospodarstwie zostały opracowane i wdrożone z sukcesem metody zatrzymania wody w glebie.

Badania terenowe

Zespół SGGW kierowany przez prof. Ewę Osińską przeprowadził badania terenowe, w tym: oględziny działek zaplanowanych pod nasadzenia agroleśne i monokulturowe, ocenę stanu pól i zachwaszczenia. We współpracy z dr Barbarą Baj Wójtowicz (Gospodarstwo Rolne) zespół opracował metody likwidacji chwastów, przygotowania działek oraz dokonał wstępnego wyboru działek pod kątem ich optymalnego dopasowania do planowanych upraw. Dr Barbara Baj Wójtowicz prowadziła dla Gospodarstwa Rejestr Zabiegów Agrotechnicznych. Dr Barbara Baj Wójtowicz założyła w swoim Gospodarstwie poletka doświadczalne dla gatunków dziko rosnących nowo wprowadzanych do uprawy. Na poletkach były regularnie zbierane wyniki w celu ich porównania z wynikami z uprawy polowej.

Wybór odmian

Agroleśnictwo to w uproszczeniu praktyka rolna (technologia uprawy), która na działce rolnej odzwierciedla piętra lasu poprzez uprawę drzew i/ lub krzewów a w ich międzyrzędziach jednoczesną uprawę gatunków spółrzędnych. Więcej o tym warto pzreczytać w artykule dr Barbaray Baj Wójtowicz Agroleśnictwo – co to jest? W wyniku oględzin  działek, prac terenowych oraz badań kameralnych zespół badawczy SGGW we współpracy z dr Barbarą Baj Wojtowicz właścicielką gospodarstwa dobrał konkretne gatunków i ich odmiany do upraw agroleśnych opierając się o zasady allelopatii. Zostały wybrane odmian róży pomarszczone (Rosa Rugosa Hansa oraz Rosa Rugosa bezodmianowa), róży dzikiej (Rosa canina) oraz bzu czarnego (Sambucus nigra) do nasadzeń w ramach zaplanowanego systemu agroleśnego. Róże zostały zakupione i nasadzone w Gospodarstwie wg opracowanego projektu zawierającego: odpowiednie metody sadzenia, metody zatrzymania wody w glebie, metody zabezpieczania plantacji oraz poprawy kondycji gleby.

Wdrażanie wyników prac badawczych

W ramach opracowań określono m. in.:

• Ilości torfu do zakupu w podziale na torf kwaśny wysoki oraz torf odkwaszony. Badacze SGGW zalecili torf pieczarkowy tj. wykorzystywany do produkcji podłoży pieczarkowych z uwagi na jego najlepsze właściwości. Gospodarstwo zakupiło torf i zastosowało go zgodnie z zaleceniami. Torf wysoki kwaśny został wykorzystany przy budowie rowów torfowiskowych oraz nasadzeniach róży pomarszczonej odmiany Hansa w ramach zakładania systemu agroleśnego dla tych gatunków.
• Zespół roboczy dokonał wyboru najlepszego nawozu naturalnego (obornika) w postaci obornika popieczarkowego (podłoża popieczarkowego) z uwagi na jego optymalne właściwości i dopasowanie do zakładanych plantacji. Gospodarstwo zakupiło i zastosowało obornik zgodnie z zaleceniami.
• Gospodarstwo zakupiło i wysiało nasiona facelii na nawóz zielony zgodnie z harmonogramem projektu.
• Na podstawie przeprowadzonych badań gleby zespół SGGW opracował zalecenia nawozowe dla poszczególnych działek. Nawóz potasowy z fosforem (Potafoska) i wapniowy zostały następnie zakupione przez Gospodarstwo i zastosowane na działkach w dawkach zgodnie z przygotowanym zaleceniem.
• W wyniku badań kameralnych zespół roboczy tworzony przez badawczy SGGW i dr Barbarę Baj Wójtowicz właścicielkę Gospodarstwa dokonał wyboru optymalnych dla systemu agroleśnego odmian bzu czarnego oraz róży owocowej (pomarszczonej i dzikiej). Gospodarstwo zakupiło i wysadziło sadzonki tych roślin, a następnie zostały założone plantacje wg przyjetego projektu. Gospodarstwo zakupiło sadzonki róży dzikiej (Rosa canina). A także różę pomarszczoną: odmiany Hansa (Rosa rugosa Hansa) oraz bezodmianowa (Rosa rugosa). Gospodarswo zakupiło bez czarny (Sambucus nigra) odmiany: Samdal, Hashberg oraz FinnSan.

Agroleśnictwo: Zakładanie jedynej na świecie uprawy maliny moroszki w systemie agroleśnym z roża owocową

• Dr Barbara Baj Wójtowicz (Gospodarstwo Rolne) zakupiła w Finlandii i następnie wysadziła w swoim Gospodarstwie sadzonki maliny moroszki w systemie agroleśnym z różą owocową (pomarszczoną oraz dziką). Sadzonki były poddane procesowi aklimatyzacji do warunków lokalnych a następnie wysadzone w specjalnie przygotowanych rowach torfowiskowych założonych w międzyrzędziach róży owocowej. W trakcie aklimatyzacji sadzonek ze szkółki oraz sadzonek pobranych ze stanu naturalnego w Finlandii były prowadzone obserwacje.

Agroleśnictwo: Sadzonki maliny moroszki do systemu agroleśnego zakupione w ramach realizacji I etapu projektu. Fot. Robert Wójtowicz

Agroleśnictwo: Aklimatyzacja sadzonek maliny moroszki do warunków lokalnych w trakcie przygotowywania systemu agroleśnego róży owocowej i maliny moroszki w gospodarstwie dr Barbary Baj Wójtowicz. Fot. Robert Wójtowicz

Projektowanie i zakładanie systemu agroleśnego

• W Gospodarstwie Rolnym dr Barbary Baj Wójtowicz zostały zaprojektowane i następnie założone wg opracowanych metod plantacje bzu czarnego, róży pomarszczonej bezodmianowej oraz róży pomarszczonej odmiany Hansa, które stanowią podstawę systemów agroleśnych.

Agroleśnictwo: System agroleśny. Rów torfowiskowy z nasadzeniami maliny moroszki założony w systemie agroleśnym z różą owocową przez dr Barbarę Baj Wójtowicz. Fot. Barbara Baj Wójtowicz

Zakup maszyn i urządzeń

W ramach projektu został zaplanowany również zakup maszyn i urządzeń rolniczych. W trakcie realizacji projektu Gosporstwo Rolne Barbara Baj Wójtowicz zakupiło wszystkie maszyny zaplanowane na I etap operacji tj. ciągnik rolniczy z ładowaczem i osprzętem do niego, pług, brony, agregat polowy, opryskiwacz, przyczepę rolniczą co umożliwiło wykonanie wszystkich zabiegów agrotechnicznych.

Budowa ogrodzenia plantacji

Zgodnie z założeniami projektu niektóre plantacje zostały ogrodzone w celu ochrony przed dzikimi zwierzętami. W tym celu Gospodarstwo zakupiło: słupki ogrodzeniowe, siatkę leśną, skoble (klamry), napinacze do drutu, drut do siatki oraz zbudowało ogrodzenia plantacji.

Promocja projektu poprzez media społecznościowe oraz stronę www

Dr Barbara Baj Wójtowicz założyła i prowadziła media społecznościowe dla operacji: www.facebook.com/lubelskieziola  oraz www.twitter.com/lubelskieziola  które są śledzone m.in. przez komisarza UE ds. rolnictwa oraz EIPAgriServicePoint.

ECO-FARM Sosnówka sp. z o.o. wykupiła domenę i hosting, na którym prowadzi stronę www operacji: Lubelskie Zioła (lubelskieziola.pl)

Na stronie www operacji publikowane są na bieżąco aktualności z jej realizacji oraz prowadzona zakładka Akademia Wiedzy Strona główna

Opracowanie Strategii Markegingowej

ECO-FARM Sosnówka sp. z o.o. wykonała również zadanie: Opracowanie strategii marketingowej przewidziane na I etap realizacji projektu. Członkowie konsorcjum: ECO-FARM Sosnówka, SGGW oraz dr Barbarę Baj Wójtowicz (Gospodarstwo Rolne) wykonali wszystkie założenia strategii marketingowej zgodnie z planem przewidzianym na I etap realizacji operacji.

Dodatkowe formy promocji projektu

Ponadto dr Barbarę Baj Wójtowicz promowała nasz projekt podczas III Forum Wiedzy i Innowacji (listopad 2018), spotkaniach SIR (2018) Forum Sieciowanie Partnerów SIR w Warszawie – wykład dr Barbary Baj Wójtowiczoraz na forum Światowego Kongresu Agroleśnictwa w Montpellier IV Światowy Kongres Agroleśnictwa w Montpellier w dniach 20-22 maj 2019, Francjam.in. poprzez swoje prace jako członka międzynarodowego komitetu organizacyjnego Kongresu (2018 – 2019) IV Światowy Kongres Agroleśnictwa – nominacja na członka Komitetu organizacyjnego

Wersja angielska

Project Objectives: The aim of the project is to develop and implement a new comprehensive model for the cultivation and harvesting of herbal plants, farm and production management as well as a new herbal processing model resulting in two new final products with a health-enhancing effect being developed and being marketed through an improved marketing method. In the Ist fase of the project all research, purchase and actions have been conducted. Research aiming at development of a new agricultural practice in herbs cultivation involving the introduction of polyculture/ agroforestry management system in which fruit trees or shrubs are grown around or among herbal crops. In our project we will combine the cultivation of the following plants: a) elderberry with pulmonaria and heath speedwell (Veronica officinalis); b) rugosa rose (Rosa rugosa) and dog rose (Rosa canina) with cloudberry as well as the soil tests have been conducted.

(Wszelkie prawa zastrzeżone przez Konsorcjum „Agroleśnictwow w Dolinie Zielawy” w składzie: ECO-FARM Sosnówka sp. z o.o. – lider konsorcjum, Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, dr Barbara Baj Wójtowicz (Gospodarstwo Rolne Barbara Baj Wójtowicz))

Artykuł AGROLEŚNICTWO W DOLINIE ZIELAWY RAPORT Grupy Operacyjnej z realizacji I ETAPU PROJEKTU „Innowacyjny model produkcji, przetwórstwa i dystrybucji ziół w Dolinie Zielawy” pochodzi z serwisu Lubelskie Zioła.

Grunty orne zajmują powierzchnię 10 ha. Właścicielka gospodarstwa jest absolwentką studiów podyplomowych „Rośliny i surowce roślinne dla zdrowia – jakość i wykorzystanie”, które ukończyła w 2018 roku w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Od 2018 roku pełni funkcję Wiceprezesa Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Agroleśnictwa oraz Członka Rady Lubelskiego Klastra Ekoenergetycznego. Pracuje też naukowo. Specjalizuje się, m. in. w Europie Środkowo – Wschodniej, zrównoważonym rozwoju i odnawialnych źródłach energii.

Gospodarstwo prowadzi współpracę badawczo – rozwojową w zakresie rolnictwa. Pani Paulina Świderska Doktorantka z SGGW prowadzi w nim doświadczenia z innowacyjną uprawą chrzanu ekologicznego, wyselekcjonowanego ekotypu Wał Miedzeszyński. Materiał nasadzeniowy został pozyskany z merystemu, rozmnożony in vitro, poddany działaniu warunków ex vitro i następnie wysadzony do warunków stałych w gospodarstwie. Dane zbierane z tych nasadzeń służą do badań porównawczych w ramach doktoratu i wyhodowania polskiej odmiany chrzanu odpornej na choroby, wydajnej plonowo oraz o właściwościach przewyższających chrzan sprowadzany obecnie masowo z zagranicy. Wyniki badań pozwolą wprowadzić do uprawy w Polsce wyselekcjonowaną odmianę chrzanu.

Artykuł Barbara Baj-Wójtowicz pochodzi z serwisu Lubelskie Zioła.

Przedstawiciel firmy występuje jako ekspert na konferencjach i sympozjach branżowych z udziałem m.in. Przedstawicieli Ministerstwa Energii.

Członkowie zarządu firmy mają wieloletnie doświadczenie w pracy w międzynarodowych korporacjach. Prezes Robert Wójtowicz jest specjalistą w zakresie zarządzania i e-commerce, w tym sprzedaży dóbr szybko zbywalnych np. żywności ekologicznej. Studiował m.in. we Włoszech i Wielkiej Brytanii. Doświadczenie zdobywał m. in. w dziale HR, szkoląc z rozwoju handlu online, marketingu oraz zarządzania sprzedażą przez Internet w największej globalnej firmie handlu online Amazon.

Marcin Kruk, członek zarządu jest specjalistą w zakresie kontroli jakości oraz energetyki i mechaniki, ma także doświadczenie w pracy w sektorze e-commerce. Jest absolwentem Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie.

Wizją firmy jest rozwój i sprzedaż ekologicznych produktów spożywczych o działaniu prozdrowotnym oraz zbudowanie i wprowadzenia na rynek modelu agro – energetycznego jednocześnie rozwiązującego problemy rolnictwa, takie jak: skutki suszy, pogarszających się stosunków wodnych, przymrozków, zanieczyszczenia środowiska nawozami oraz łączącego produkcję zielonej energii. Firma zamierza oprzeć całą swoją działalność na energii odnawialnej oraz surowcach produkowanych w zrównoważony lub ekologiczny sposób.

Artykuł Eco-Farm Sosnówka pochodzi z serwisu Lubelskie Zioła.